آیا دنیا محل لذت بردن هست؟ (آیا استعداد من اندازه انیشتین هست ؟)
ساعت ۱٠:٢٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٢٤ 

بارها شنیده ایم دنیا محل مکافات و دار مکافات هست. یا دنیا دار فانی هست. گذرگاه هست. کاروانسرا هست. و این که دنیا محل لذت بردن باشه برای ما قابل هضم نیست.حتی شما که دارید این مطلبو می خونید باور درونی و نهادینه شده ندارید که دنیا محل لذت بردن هست. اما اگر ما بر اساس کتاب آفرینش بررسی کنیم به نتایج دیگه ای می رسیم .ببین همه ما اعتقاد داریم انسان موجود پیچیده و پر از استعداد هست حتی اینو قبول داریم که انسان ها در طول حیا تشون تموم استعداد هاشون بارور نمیشه.حتی کسی مثل انیشتین  با اون همه شکوفا کردن استعداد گفته من از ١٠ درصد مغزم استفاده کردم. پس اینو قبول داریم که انسان کلا فراوان استعداد داره که حتی اگه مثل انیشتین روز و شب کار کنه نمی تونه همه استعدادشو بارور کنه.اما کسی ممکنه بگه مگه همه مثل انیشتین اون همه استعداد دارن؟ من میگم همه ما معتقدیم خدا عادل هست. مطابق عدل اون به همه یه مقدار استعداد داده منتها به یکی مثل انیشتین استعداد فیزیک دان شدن داده به یکی موسیقی دان شدن مثل بتهوون یا   گاس هیدینک برای مربی شدن یا بوگارت برای بازیگر شدن و مثال زیاده.پس استعداد انیشتین با بتهوون و هیدینک و بوگارت یک اندازه است. منتها هرکدوم تو یه رشته. این حکمت خداست اگه همه فیزیکدان میشد ند هم حوصله مردم سر می رفت هم هیچ لذتی برای هیچ فردی ایجاد نمی شد. فکر کنم  دیگه پذیرفته باشید که استعداد شما از انیشتین کمتر نیست.خب با این همه استعداد که کشف نکردی . همین جور آک بند مونده . وجودت هم که مثل ظرف خالی هست. یه ظرف بزرگ خالی. که باید با شکوفایی استعداد هات پر می شد .می خوای از زندگی لذت هم ببری؟  ببینم اگه این دنیا محل پر شدن این ظرف نیست لابد اون نیا محل پرشدنش هست.نه خیر خدا اون دنیا  باز خواستت می کنه میگه چرا این همه فرصت برای لذت بردن بهت دادم. ولی وقتتو تلف کردی رفتی سراغ مزخرفاتی مثل سکس بدون خانواده .اعتیاد. مشروب .اون چیزایی که به نظرت لذت اومد.  مثل سیر شدن با آدامس. در حالی که می تونستی غذا بخوری.لذیذ تر هم بود.نه مضر؟ بیایید نگرشمونو لذت نگر کنیم. لذت های پایان نا پذیر و دائمی. حتی بعد مرگمون بگن انیشتین عجب مخی بود. بوگارت عجب بازیگری بود. یا بتهوون عجب آهنگ سازی بود....  حتی روحمون بعد از مرگ لذت ببره